Ιδρυτική διακήρυξη

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Δημοσιογράφοι από διαφορετικούς εργασιακούς χώρους, με διαφορετικές πολιτικές προτιμήσεις, αλλά με ταυτόσημα οράματα και επιδιώξεις στην Ένωσή μας, αποφασίσαμε να αναλάβουμε από κοινού συνδικαλιστική δράση και να ενταχθούμε σε μια ενωτική πρωτοβουλία που στόχο έχει την ανατροπή της υπάρχουσας μίζερης κατάστασης στην ΕΣΗΕΜΘ.

Το πρώτο στοιχείο που μας έδεσε ως συνεκτικός ιστός, ήταν η διαπίστωση ότι η κατάσταση με το συνδικαλιστικό τέλμα που βιώνουμε «δεν πάει άλλο». Δεν μπαλώνεται με αλλαγές προσώπων της τελευταίας στιγμής, με υποσχέσεις οτι κάτι θ’ αλλάξει μαγικά στο μέλλον από τις ίδιες παρατάξεις, με την ίδια φιλοσοφία αντιμετώπισης των προβλημάτων. Δεν ανεχόμαστε τη διοίκηση της απραξίας και την -διαρκώς απούσα- «αιώνια» αξιωματική αντιπολίτευση. Οι συνάδελφοι, σε όλους τους εργασιακούς χώρους, απαιτούν καθημερινά από εμάς να κάνουμε την ανατροπή και αυτό έχει διαγράψει τον δικό μας μονόδρομο.

Το δεύτερο -και πολύ σημαντικότερο- είναι οτι διαπιστώσαμε, μέσα από πολύμηνες διαδικασίες, οτι μπορούμε να έχουμε κοινό πρόγραμμα και να διεκδικήσουμε την εφαρμογή του με την ενιαία κάθοδό μας στις εκλογές της Ενωσης.

-Στην υπόθεση του ασφαλιστικού, οι συνδικαλιστικοί μας φορείς με την ακατανόητη ατολμία που επέδειξαν, άφησαν να πιστέψει η κοινωνία οτι οι δημοσιογράφοι «τα βρήκαν με την εξουσία», και επέτρεψαν στην κυβέρνηση να περάσει με σχετική ευκολία την καταλήστευση των αποθεματικών των ταμείων μας. Η μόνη σοβαρή και αποτελεσματική στάση είναι να μην επιτρέψει ο δημοσιογραφικός κόσμος «ούτε ένα ευρώ κλοπής από τα ταμεία, ούτε ένας συνάδελφος να μην πάρει χαμηλότερη σύνταξη από αυτήν που δικαιούται σε ένα απολύτως υγιές ταμείο».

-Στον χώρο των εφημερίδων, πέρα από την αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων που αναφύονται, η Ενωσή μας οφείλει να εκπονήσει ένα μακρόπνοο σχέδιο που θα ενισχύει τα τοπικά φύλλα, εμπεδώνοντας στον αναγνώστη την ανάγκη της τοπικής ειδησεογραφίας. Ταυτόχρονα, η ΕΣΗΕΜΘ πρέπει να βάλει μια τάξη στα μικρότερα έντυπα που ανοίγουν και κλείνουν σαν ακορντεόν, προσλαμβάνουν και απολύουν ανεξέλεγκτα, ευνοούν την ανάπτυξη της «γενιάς των 700 ευρώ». Αντίθετα, εμείς χρειαζόμαστε έντυπα με προοπτική, που θα προσφέρουν περισσότερες θέσεις εργασίας για επαγγελματίες δημοσιογράφους με πλήρη ασφάλιση.

-Ακόμη περισσότερες θέσεις εργασίας μπορεί να προσφέρει η εξυγίανση του χώρου των μέσων της περιφέρειας - του «παρία» στο βλέμμα της σημερινής διοίκησης. Να σταθούμε απέναντι σε κάθε καταστρατήγηση των εργασιακών – μισθολογικών κεκτημένων.

-Στην περίπτωση της ΕΡΤ3, η Ενωση πρέπει να αποτελέσει τον κυματοθραύστη στην αθηναϊκή πλημμύρα που, σε αγαστή σύμπνοια με τη διοίκηση, θέλει να ξαναγυρίσει τη δημόσια ραδιοτηλεόραση του βορειοελλαδικού χώρου σε λογικές ανταποκριτικού γραφείου, «παίζοντας» με το μέλλον των εργαζομένων.

-Από την άλλη, δεν μπορούν να υπάρχουν τοπικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα που μεταδίδουν κανονικά δελτία ειδήσεων και δεν εμφανίζουν ούτε έναν δημοσιογράφο επισήμως εργαζόμενο, στερώντας και εισφορές από τα ταμεία μας.

-Για τους συναδέλφους των ιδιωτικών ΜΜΕ που έχουν έδρα την Αθήνα πρέπει επιτέλους να τηρηθούν οι συλλογικές συμβάσεις. Δεν μπορούν να μετατρέπονται στα «πειραματόζωα του ελαστικού εργασιακού καθεστώτος».

Θέλουμε να έχουμε μια Ενωση πραγματικά ανοιχτή στους συναδέλφους, που δεν θα τους χωρίζει σε αρεστούς και μη της εκάστοτε διοίκησης, θα μπορεί να τους στηρίζει πραγματικά αν βρίσκονται στην ανεργία, αποκεντρωμένη προς την περιφέρεια, με επιτροπές και ιδρύματα που θα λειτουργούν αποτελεσματικά, εξωστρεφή με άποψη και δράση στα ζητήματα που αφορούν τον τόπο μας.

Μια Ενωση Συντακτών που θα διαφημίζει και θα αποκαθιστά στην κοινωνική συνείδηση το δημοσιογραφικό λειτούργημα.